Z punktu widzenia palacza lepiej jest rzucać palenie stopniowo. Dla zdrowia jednak, najlepiej jak najszybciej zakończyć narażenie na toksyczny dym tytoniowy.

Właśnie tego rodzaju wątpliwości sprawiają, że nie da się jednoznacznie określić, który sposób jest lepszy. Ponadto, nie każdy ma wystarczająco silną wolę, aby wytrwać w postanowieniu, odstawiając papierosy z dnia na dzień. Ale oczywiście, są też takie osoby.

Nikotyna wykazuje zdolność uzależniania, ze względu na wpływ na wydzielanie hormonów, a zwłaszcza dopaminy. Dopamina, określana hormonem szczęścia, uczestniczy w regulacji tzw. układu nagrody, odpowiadającego za odczuwanie przyjemności. Zatem nikotyna posiada zdolność oszukiwania organizmu, stymulując przyjemne doznania w trakcie palenia papierosów i tym samym zachęcając do ponownego sięgnięcia po papierosa. Rozróżnia się cztery etapy uzależnienia od nikotyny (nikotynizmu):

1. Etap wstępny – zazwyczaj mało przyjemny, towarzyszą mu mdłości, wymioty, bóle głowy.
2. Etap ostrzegawczy – zwiększająca się tolerancja na nikotynę.
3. Etap krytyczny – z początkowymi objawami uzależnienia psychicznego i fizycznego.
4. Etap przewlekły – odczuwanie przymusu zapalenia papierosa.