Plastry transdermalne stanowią jedną z kilku dostępnych możliwości Nikotynowej Terapii Zastępczej. NTZ to bardzo popularny sposób na rzucenie palenia. Zapewnia bowiem podaż nikotyny, bez trujących substancji towarzyszących jej w papierosie.

Skuteczność Nikotynowej Terapii Zastępczej polega na stopniowym zmniejszaniu dawki nikotyny, zapewniając odzwyczajanie organizmu od tej substancji. Stałe pomniejszanie ilości dostarczanej do organizmu, zapewnia w konsekwencji uwolnienie się od nałogu.

Każdy plaster zawiera dawkę nikotyny, która jest wystarczająca na całą dobę. Umożliwia to łatwe stosowanie, ponieważ wystarczy raz dziennie (rano) nakleić plaster i usunąć go po 16 godzinach (przed snem) lub 24 godzinach. Nikotyna zawarta w plastrach wchłania się stopniowo przez skórę, zapewniając stały poziom dostarczanej substancji w przeciągu całego dnia. Równocześnie osłabione zostają objawy abstynencyjne (bóle głowy, brzucha, mdłości itd.). Łatwiejsze jest także zaprzestanie palenia papierosów dzięki zastosowaniu tej metody (podobnie jak w przypadku pozostałych metod NTZ).

Sposób użycia plastrów jest bardzo prosty i wygodny. Plaster należy przykleić na nieowłosioną, suchą skórę ramion, tułowia lub nóg. Czynność tę powinno się wykonać niedługo po przebudzeniu. W celu uniknięcia podrażnienia skóry, nie należy przyklejać plastra w tym samym miejscu drugi dzień pod rząd. Nie wolno także nakładać preparatu na ogoloną skórę, gdyż poza wywołaniem nasilonego podrażnienia, może dojść do przekłucia plastra w trakcie wyrastania nowego włosa. Mężczyzną o nasilonym owłosieniu, przed naklejeniem plastra zaleca się obcięcie włosów jak najbliżej skóry.

Jak każdy preparat zawierający substancję aktywną, tak i plastry transdermalne posiadają skutki uboczne. Informuje się o możliwości wystąpienia bóli i zawrotów głowy, zaburzeniach snu, nudnościach, wysypce i świądzie w pobliżu miejsca aplikacji. Bardzo rzadko może pojawić się także kołatanie serca i pokrzywka.

Dostępność plastrów przezskórnych jest szeroka, pod względem wysokości dawek i dodatkowego podziału na czas przyklejenia plastra. Przykładowo można się spotkać z plastrami zawierającymi 7, 14, 21 mg z przeznaczeniem 24 – godzinnym lub 10, 15, 25 mg stosowanych przez czas 16 godzin.

Plastry stosuje się zarówno w bardzo wysokim, wysokim jak i średnim stopniu uzależnienia od nikotyny. Pierwsze dwie wielkości uzależnienia wymagają niekiedy stosowania terapii łączonej. Polega ona na stałym przyklejaniu plastrów i dodatkowym, dostosowanym do potrzeb żuciu gum lub przyjmowaniu tabletek do ssania, zawierających nikotynę. Bardzo wysoki i wysoki stopień uzależnienia ma odmienny sposób dawkowania od średniego. Przebiega on kilkustopniowo. Najpierw przez 4 tygodnie stosuje się plastry, które zawierają 21 mg. Przez kolejne 2 tygodnie powinno się przyklejać plastry z zawartością 14 mg, a następnie przez taki sam okres czasu, zawierające 7 mg nikotyny. Taki schemat stosowania dotyczy np. plastrów NiQuitin i Nicopatch, które utrzymuje się na skórze przez pełna dobę. Natomiast jest jeszcze inny opis aplikacji preparatu, który dotyczy np. plastrów Nicorette Semi, które należy odkleić przed snem (po 16h). W ich przypadku kuracja jest dłuższa. Przez pierwsze 8 tygodni, trzeba naklejać plaster zawierający 25mg, następnie przez kolejne 8 tygodni, plastry w skład których wchodzi nikotyna w ilości 15mg. Ostatnie 2 tygodnie kuracji są przeznaczone dla plastrów z 10mg substancji. Przez cały okres leczenia można doraźnie przyjmować tabletki lub gumy zawierające nikotynę.

Średni stopień uzależnienia nie jest już tak wymagający w dawkowaniu. Plastry zdejmowane co 24 godziny wymagają początkowo 4 tygodni terapii nikotyną w wysokości 21 mg. Następnie 2 tygodni z 14 mg i kolejnych 2 tygodni dostarczania 7 mg nikotyny. Plastry naklejane raz na 16 godzin, przez 8 tygodni powinny zawierać 15 mg, a przez następne 4 tygodnie, 10 mg substancji uzależniającej.